نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۳ جامی

جامی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

وای دل آن که دلستانش برود

وز باغ نظر سرو روانش برود

گفتی که به رفتنم رضا ده هیهات

چون زنده رضا دهد که جانش برود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از حس غم و اندوه خود می‌گوید. او ناراحتی عمیقش را از رفتن معشوقش ابراز می‌کند و می‌گوید که رفتن او باعث می‌شود دلش بپاشد و زیبایی‌های زندگی‌اش از بین برود. هرچند معشوقش می‌گوید که رفتن او را قبول کند، اما شاعر می‌داند که این رضا به معنای از دست دادن جان و دلش است و برای او غیرقابل تحمل است.