شمارهٔ ۶۲ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به کسی که به ظلم و ستم می‌پردازد، هشدار می‌دهد که عمرش را به هدر ندهد و از ظلم خود دست بردارد. او بیان می‌کند که این رفتار شبیه به کافرانی است که به ظلم می‌پردازند و در نهایت به عواقب وخیم آن دچار خواهند شد.