شمارهٔ ۶۵ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت‌ها، شاعر به نوعی ناامیدی از دنیا و مردم اشاره می‌کند. او از دعواها و حواشی زندگی و گفت‌وگوهای روزمره خسته است و دلی بی‌قرار دارد. در نهایت، از شاهی مشهور و خنرمد می‌خواهد که به او نگاهی بیندازد و از ظواهر و زرق و برق ریش و عمامه اطرافیان دوری کند. شاعر به دنبال درک عمیق‌تری از حقیقت و معنای زندگی است.