نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۱ جویای تبریزی

جویای تبریزی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای دل چو ز وصل یار مأیوس شدی

با محنت و درد هجر مأنوس شدی

پا تا به سرت گشته نهان در گل داغ

گلشن تن خود به رنگ طاووس شدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به حسرت و درد جدایی از معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید وقتی از وصل یار ناامید شدی، با زخم‌ها و آلام جدایی کنار آمدی. به گونه‌ای که تمامی وجودت در غم و درد غرق شده و زیبایی‌های وجودت به حالتی دچار تغییر شده و شبیه رنگ‌های طاووس گشته است.