نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۲ جویای تبریزی

جویای تبریزی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

افسوس که فیض از دل آگه نبری

راهی به خود از همت کوته نبری

از خویش برون خرام و در منزل باش

ناکرده سفر ز خود به خود ره نبری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر حسرت می‌خورد که اگر از دل خود آگاهی نداشته باشد و تلاش نکند، نمی‌تواند به حقیقت و فیض برسد. او به خود می‌گوید که باید از محدوده خود خارج شود و به سفر درونی برود، زیرا بدون تلاش و آگاهی، هیچ راهی به خود و منزل واقعی‌شان نخواهند یافت.