شمارهٔ ۱۷ جویای تبریزی
جویای تبریزی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
این سرو قد تو گلبن امید است
خال سیهت مردم چشم دید است
ابروی تو مصرع هلال عید است
رخسار تو حسن مطلع خورشید است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیبایی‌های یک معشوق می‌پردازد. او را به عنوان امیدی در باغ عشق معرفی می‌کند و صفحه چهره‌اش را زیبای مطلع خورشید می‌داند. همچنین ابروهای او را شبیه هلال عید و خال سیاهش را قابل دیدن برای مردم توصیف می‌کند. در کل، شاعر با استفاده از سُرَت‌های بی‌نظیر از زیبایی‌های معشوق خود تجلیل می‌کند.