شمارهٔ ۷۴ جویای تبریزی
جویای تبریزی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای روی تو آفتاب در چشم تمیز
وی زلف سیاه تو بود عنبر بیز
عمرت گویم ولی از این می‌ترسم
کز نسبت او تو بی‌وفا گردی نیز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به زیبایی‌های معشوقش اشاره می‌کند و از چشمانش که مانند آفتاب درخشان است و زلف‌هایش که همچون عطر بیز می‌باشد، ستایش می‌کند. در ادامه، شاعر دچار ترس می‌شود که مبادا عمرش به پایان برسد و از آن رابطه قطع امید کند، چرا که نگران است معشوق به او وفا نکند.