شمارهٔ ۷۷ جویای تبریزی
جویای تبریزی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شماعیک آن به بحر مکاری غرق
می‌ریزد شمع بس که با حیله و زرق
یک چشم زدن بیش نباشد روشن
گویی که بود فتیله‌اش از رگ برق
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به توصیف شعله شمعی می‌پردازد که به سرعت در حال سوختن و خاموش شدن است. او بیان می‌کند که این شمع به خاطر تزئینات و ترفندهایش (حیله و زرق) در دریاچه‌ای از ناامیدی غرق می‌شود و تنها یک چشم به هم زدن کافی است تا روشنایی‌اش از بین برود. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که انگار فتیله شمع مانند رگ‌های برق سریع عمل می‌کند. در کل، این شعر به لحظه‌های زودگذر زندگی و روشنایی‌های نامتداوم اشاره دارد.