شمارهٔ ۷۸ جویای تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به زیبایی و جذابیت چشمان معشوقه‌اش اشاره می‌کند. او می‌گوید که هر جایی که مژه‌های او افت دارد، عطری دل‌انگیز و جذاب پخش می‌شود. شاعر از احساسات عاشقانه و قلبی خونین خود به خاطر زیبایی چشمان او صحبت می‌کند و اشاره می‌کند که این چشمان همچون عینکی در دور کردن او از خود واقعی‌اش هستند.