شمارهٔ ۹۹ جویای تبریزی
جویای تبریزی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ماند روش کبک به لغزیدن تو
منت به زمین نهد خرامیدن تو
لحم و شحم است بسکه سر تا پایت
آغوش نظاره پر شد از دیدن تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به توصیف زیبایی یک شخص می‌پردازد. او می‌گوید که روش و حرکات این شخص شبیه کبکی است که به آرامی در حال حرکت است و این باعث می‌شود زمین هم به او احترام بگذارد. زیبایی او آن‌قدر فراوان است که چشم‌ها از دیدن او سیر نمی‌شوند و آغوش نظاره پر از خوشحالی و لذت از دیدن اوست.