شمارهٔ ۲۹ - تاریخ فوت یکی از نوادگان شاه کلیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به سوگ یک گوهر ارزشمند اشاره دارد که از دست رفته و غم و اندوه ناشی از آن را به تصویر می‌کشد. شاعر از زیبایی‌های جهان و قدرت شاه جهان صحبت می‌کند و می‌گوید که چنین گوهری اگر به دست آورد، برتر از هر چیز دیگری خواهد بود. همچنین، به این نکته اشاره می‌کند که زیبایی و نور خورشید و ماه نمی‌تواند جایگزین آن زیبایی باشد. در نهایت بیان می‌شود که تاریخ این فقدان را به یاد خواهد آورد و غمی همیشگی خواهد بود.