نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۰ - ماده تاریخ مسافرت آصفجاه به آگره و لاهور کلیم

کلیم / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

نواب سپهر رتبه کش هست

آصفجاهی کمین کرامت

دامان قبای دولت او

بستست بدامن قیامت

پیش طبعش الف ندارد

چیزی جز حرف استقامت

مرآت دلش ز پیش بینی

زنگی نگرفته از کرامت

آسوده سپهر بر در او

زانسان که مسافر از اقامت

چون عازم آگره گشت می سوخت

لاهور بداغ این غرامت

در محفل قدس بهر تاریخ

گفتند(بصحت و سلامت)

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره نواب سپهر و ویژگی‌های اوست. نواب سپهر به عنوان شخصیت برتر و قدرتمندی در دنیای خود توصیف می‌شود که به اخلاق و استقامت اهمیت می‌دهد. او به نوعی قدرت و کرامت خود را از حالت‌های انسانی و دنیوی استفاده می‌کند و در عین حال یادآور این است که پیشرفت و موفقیت نیازمند تلاش و صبوری است. در پایان، اشاره‌ای به ارتباط او با تاریخ و پیروزی‌هایش در محافل مختلف به چشم می‌خورد.