نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۵ - تاریخ وفات کلیم

کلیم / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

مرغ روح خواجه آزادگان

چون شد آزاد از قفس مسرور باد

تربتش ز انوار رحمت تا بحشر

همچو چشم مهر و مه پرنور باد

نیکنامی همچو او عالم نداشت

نام نیکش تا ابد مذکور باد

سعی های پنجه اش در راه دین

یک بیک نزد خدا مشکور باد

پیشتر از خود فرستاد آنچه داشت

خانه عقباش ازین معمور باد

روز قتل شاه مردان از جهان

رفت و از این همرهی مغفور باد

بهر تاریخش از آن رو عقل گفت

(با امیرالمؤمنین محشور باد)

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به آزادی و مقام والای خواجه آزادگان اشاره می‌کند. او پس از رهایی از قفس شادی می‌کند و تربتش تا ابد در نور رحمت باقی می‌ماند. شاعر بر نیکنامی او تأکید می‌کند و متذکر می‌شود که سعی‌ها و تلاش‌های او در راه دین از سوی خداوند قابل تشکر است. همچنین، او از پیش خود چیزهایی را برای آینده فرستاده و در روز قتل شاه مردان از دنیا رفته است. در پایان، خصلت‌های او به قدری برجسته است که عقل می‌پندارد باید با امیرالمؤمنین محشور شود.