شمارهٔ ۳۶ - تاریخ تولد فرزند شاه جهان کلیم
کلیم / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)
یکی نیر از برج شاهی دمیده
که نورش گرفته ز مه تا بماهی
ز شاه جهان باد شه تا بآدم
پدر بر پدر صاحب تاج شاهی
زشاهان کسی این نسب را ندارد
بخوانم نسب نامه هر که خواهی
حسب در خور این نسب گشته تعیین
برایش ز دیوان فیض الهی
گرامی خلف این چنین ناید الحق
ز صاحبقران خلافت پناهی
بفر فریدونیش هر که دیده
بدارالشکوهیش داده گواهی
بگوش دل از بهر تاریخ آمد
(گل اولین گلستان شاهی)
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تمجید و توصیف یک شاهزاده یا پادشاه می‌پردازد که نسل او به بزرگان و شاهان پیشین برمی‌گردد. شاعر می‌گوید که نور و عظمت این شاه به اندازه‌ای است که از خاندان‌های برجسته و مشهور تاریخ برخاسته است. او به نسب و ویژگی‌های عالی این خاندان اشاره می‌کند و بر ارزش و عظمت آنها تأکید می‌ورزد. در نهایت، شاعر پیامی از تاریخ را به گوش دل خواننده می‌رساند و از زیبایی و شکوه اولین گلستان شاهی صحبت می‌کند.