شمارهٔ ۴۷ - ماده تاریخ تزویج اورنگ زیب کلیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف جهانی شاد و پر از نشاط می‌پردازد که به واسطه‌ی پیوند (ازدواج) دو شخصیت مهم شکل گرفته است. او اشاره می‌کند که این پیوند، مانند باغی سرسبز و پر نعمت بوده و زمانه برکت و خوشبختی را از آن خود کرده است. شاعر همچنین به جایگاه بلند و زیبای پادشاه اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید می‌کند که سعادت و خوشبختی در سایه‌ی او قرار دارد. در نهایت، اشاره به تاریخ‌گذاری این ازدواج و ارزش آن به عنوان دو گوهر در یک عقد نشان‌دهنده‌ی اهمیت و ارزش این اتحاد است.