نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۴ - تاریخ اتمام یافتن بارگاه شاه جهان کلیم

کلیم / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

غبار دیده بد رفته باد ازین درگاه

که سربلند و فلک دستگاه آمده است

بهار نقش و نگاری چو خط مه رویان

بجلوه بهر فریب نگاه آمده است

ز رشته های شعاعی طناب تابد مهر

که بهر سایه حق جلوه گاه آمده است

ستوده ثانی صاحبقران و شاه جهان

که بارگاهی عرش اشتباه آمده است

براه بندگیش جبهه سرافرازان

بسان نقش قدم روبراه آمده است

تمام گشت بسر کاری علی مردان

که او بخاک شه دین پناه آمده است

چو بارگاه شهنشاه بود تاریخش

(اتاق و بارگه پادشاه) آمده است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به وصف زیبایی‌ها و عظمت بهار و همچنین مقام والای علی (ع) می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویری زیبا به توصیف جلوه‌های بهاری و تأثیر آن بر چشم و دل انسان‌ها می‌پردازد. او از علی به‌عنوان مردی سرافراز و پناه‌گاه دین یاد می‌کند و بارگاه او را با بارگاه‌های پادشاهان مقایسه می‌کند. در کل، شعر به شکوه و عظمت شخصیت علی (ع) و زیبایی‌های طبیعی اشاره دارد.