شمارهٔ ۶۴ کلیم
کلیم / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دست هوسم را ز درم بیزاریست
طبعم از فکر جمع سامان عاریست
چیزیکه توان گفت که دارم روزه است
آنهم چو نکو بنگری از ناداریست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات احساس تنهایی و ناامیدی خود را بیان می‌کند. او از وسوسه‌ها و خواسته‌های نفسانی خود بیزار است و به دنبال آرامش و نظم در افکارش است. او به این واقعیت اشاره می‌کند که تنها چیزی که در اختیار دارد، روزه است، اما حتی این روزه نیز در واقع ناشی از کمبود و ناداری‌اش است.