شمارهٔ ۷۴ کلیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تمجید از حضور و شخصیت فردی خاص می‌پردازد. شاعر با比عث است که عالم به نور وجود او روشن است و اجزای زیبایی به مانند ماه و سال او گرد هم آمده‌اند. هر جا که به وصال محبوب و شادی دست یابند، شاعر آرزو می‌کند که لذت‌های دنیا در کنار احوال خوب او باشد. در کل، شعر نشان‌دهنده‌ی عشق و ارادت به یک شخص ویژه است.