شمارهٔ ۱۰۲ - وله ایضا کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره هجا (طعن و انتقاد) و شرایط آن صحبت می‌کند. شاعر به نکته‌ای اشاره می‌کند که هجا گفتن، هرچند مورد پسند نیست، اما گاهی نیاز است. او به شاعران و افرادی که توانایی هجا گفتن ندارند، انتقاد می‌کند و از دردهای ناشی از خودداری از هجا کرنے می‌گوید. شاعر همچنین به نفی بعضی از ویژگی‌های منفی در افراد و نداشتن امید به دیگراشاره می‌کند. نهایتاً، او به این نتیجه می‌رسد که هجا گفتن وی، به ایمان او آسیبی نمی‌زند و در واقع، هجا گفتن بخشی از زندگی است که نمی‌توان از آن چشم‌پوشی کرد.