شمارهٔ ۱۳۲ - ایضا له کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
مفتی مشکلات شرع کرم
کز تو کام امید حاصل شد
سایۀ تو بر افتاب افتاد
از پی مهر تو همه دل شد
یک سوال مرا جواب اندیش
که تویی حلّ هر چه مشکل شد
گر ز مرسوم من که وقتی بود
لطفت از طول عهد غافل شد
رسم تشریف و تحفه آوردن
باری از شومی که باطل شد؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره‌ی حضور و مقام معنوی یک شخصیت بزرگ و تاثیرگذار است که به مشکلات و امیدهای انسان‌ها پاسخ می‌دهد. شاعر از این شخص به عنوان منبع حل مشکلات یاد می‌کند و به قدرت و لطفی که او در زندگی مردم دارد، اشاره می‌کند. همچنین، شاعر به رسم و رسومات اجتماعی و نقش آن‌ها در ارتباط با این شخصیت اشاره می‌کند و بر اهمیت ارتباط عمیق با او تاکید دارد.