نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳۸ - ایضا له کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

به ذات خویش اگر چند مرد نیک بود

و لیک صحبت بد نیک را تباه کند

چنانکه مازوکز وی سپید گردد پوست

چو جفت زاج شود عالمی سیاه گند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر به این معناست که حتی اگر انسان‌ها ذات خوبی داشته باشند، اما در کنار افراد بد باشند، به راحتی می‌توانند تحت تاثیر قرار بگیرند و رفتارهای نگران‌کننده‌ای پیدا کنند. مانند اینکه پوست یک خرگوش که سفید است، در کنار زاج (ماده‌ای سیاه) به رنگ سیاه در می‌آید. بنابراین، صحبت و هم‌نشینی با افراد نیک می‌تواند تاثیر مثبتی بر روی انسان‌ها داشته باشد.