شمارهٔ ۱۴۹ - ایضا له کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
عصای کلیمست این شعر من
که دریا بخشکی چو ساحل کند
یقین بد مرا کآن هنر نیستش
که چیزی ز ممدوح حاصل کند
ندانستم این خاصیت باشدش
که انعام پذرفته باطل کند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به عصای کلیم (موسى) اشاره می‌کند و می‌گوید که این عصا می‌تواند دریا را به خشکی تبدیل کند. او به یقین می‌گوید که این کار هنر واقعی نیست و چیزی از ممدوح (مدح‌شونده) به دست نمی‌آید. همچنین شاعر به این نکته اشاره می‌کند که ندانسته است این خاصیت باعث می‌شود که پاداشی نادرست را بپذیرد و باطل کند.