شمارهٔ ۲۲۸ - وله ایضا کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
محقّق است که چیزی که آن رسد به کمال
بود هر آینه آن چیز را نهیب زوال
اگر به نوبت من ختم شد سخن چه عجب
رسیده است در ایّام من سخن به کمال
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به این موضوع اشاره دارد که هر چیزی که به کمال می‌رسد، حتماً با زوال و پایان مواجه خواهد شد. شاعر در پایان می‌گوید اگر حرف‌هایش به پایان برسد، تعجبی ندارد چون در زمان او به کمال رسیده است.