شمارهٔ ۲۵۳ - وله فی التّوبیخ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / قطعات / وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)
من که شب و روز گنه می کنم
بندگی حرص و شره می کنم
شرم ندارم که به موی سپید
نامۀ اعمال سیه می کنم
نیست ز من باز پس افتاده تر
از چپ و از راست نگه می کنم
نیّت توبت کنم و بر عقب
ای یکی معصیه ده می کنم
طعمۀ سگ را نپسندد خرد
آنچه منش توشۀ ره می کنم
طرفه تر اینست که بر درگهش
عذر گنه هم به گنه می کنم
با همه نا اهلی خود گه گهی
بر در او پشت دوته می کنم
هم نشوم از کرمش نا امید
گرچه همه کار تبه می کنم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر از مشکلات و گناهان خود سخن می‌گوید و به احساسات عذاب‌آور ناشی از آن اشاره می‌کند. او اعتراف می‌کند که همواره در حال گناه است و از نیت توبه‌اش نیز غافل است. با وجود تمام گناهان، او ناامید نیست و همچنان امیدوار به رحمت و کرم خداوند باقی می‌ماند. شاعر به شرم و اندوه ناشی از اعمال خود اشاره می‌کند، اما در عین حال، همچنان به درگاه خدا روی می‌آورد و امیدوار به بخشش و رحمت اوست.