شمارهٔ ۳۲۴ - وله ایضا کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
ایا حرّی که دستت گاه بخشش
چو ابر بهمنست از سیم پاشی
شکاری کرده ام امروز زیبا
چنان کز سیم سروی بر تراشی
ولیک از شرم رویم می نماید
از آن تارک که خود دانی تحاشی
گرم تو یک صراحی می فرستی
ز روی دوستی و خواجه تاشی
فتوحی کم از وگردد میِسر
چنان باشد که تو خود داده باشی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیبایی و دلربایی پرداخته و از احساس شرم و عواطف عاشقانه سخن می‌گوید. شاعر از شخصی می‌خواهد که اگر به خاطر دوستی یک ظرف شراب بفرستد، این عمل به خوبی و محبت خواهد بود و او هم از این لطف بهره‌مند خواهد شد. در واقع، شاعر با زبان شعر، خواسته‌های عاشقانه و عواطف خود را ابراز می‌کند و به زیبایی‌هایی که در نظرش جلوه‌گر است نیز اشاره می‌کند.