شمارهٔ ۲۱ - و قال ایضاً کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / ملحقات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)
مفتی ملت انعام و کرم
اندرین حال چه می فرماید؟
در حق شخصی درمانده چنان
که برو خلق همی بخشاید
خفته بیمار بکنجی اندر
وندر باد همی پیماید
خرج بیماری ناچار بود
و آنگهش خانه عمارت باید
باز ترتیب زمستان بر پی
که ازو بوی بلا می آید
وانگه او سیم ندارد چندان
که بدان آینه یی بزداید
در چنین حالتی از منعم خویش
گر تقاضا بکند زر شاید؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت‌ها، شاعر به وضع دشوار و درمانده فردی اشاره می‌کند که به شدت بیمار است و نیازمند کمک مالی برای درمان و تأمین زندگی‌اش می‌باشد. او در حالتی اسفناک به سر می‌برد و با وجود نیاز، دارایی کافی برای حل مشکلاتش را ندارد. در این وضعیت، شاعر از مقام والای کسی که می‌تواند به او کمک کند (منعم) می‌خواهد تا به این فرد نیازمند توجه کند و به او کمک کند، زیرا او در شرایط بحرانی و ناگوار قرار دارد.