شمارهٔ ۲۸ افسر کرمانی
افسر کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عکاس، چو عکس روی جانان بگرفت
انگشت عجب همی به دندان بگرفت
می گفت که جان ز فرط لطف است نهان
آن کیست که عکس چون من از جان بگرفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بند اشاره به عکاسی دارد که وقتی عکس معشوق را می‌گیرد، به حیرت می‌افتد و دندان بر انگشت می‌گزد. او می‌گوید که جان به خاطر لطف و محبت پنهان شده است و در پایان از این سوال می‌پرسد که چه کسی می‌تواند مانند او، عکس را از جان بگیرد. در واقع، عکاس از زیبایی و جذابیت معشوقش شگفت‌زده شده و این موضوع او را به فکر و پرسش وامی‌دارد.