شمارهٔ ۶ افسر کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از لحظه‌ای می‌گوید که به محبوبش چشم دوخته و از آن زمان به خود توجه نکرده است. او در عشقش می‌سوزد و با سختی جدایی از او کنار می‌آید.