شعر و غزل کسایی
کسایی مروزی / دیوان اشعار / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای آن که جز از شعر و غزل هیچ نخوانی
هرگز نکنی سیر دل از تُنبُل و ترفند
زیبا بود ار مرو بنازد به کسایی
چونان که جهان جمله به استاد سمرقند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر به کسی اشاره می‌کند که تنها به شعر و غزل گوش می‌دهد و از دیگر دانسته‌ها فاصله می‌گیرد. او می‌گوید اگر بخواهد زیبایی را به کسی اظهار کند، باید مانند استاد سمرقند باشد که تمام جهان به او می‌نازند. این سخن به اهمیت علم و دانش نسبت به هنر اشاره دارد و انتقاد از تنبلی در یادگیری را نشان می‌دهد.