موی سپید و روی سیاه ... کسایی
کسایی مروزی / دیوان اشعار / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
چون سر من سپید دید بتم
گفت: «تشبیه شیب و سخت عجب»
گفت: «موی سپید و روی سیاه»
همچو روز است در میانهٔ شب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به توصیف تضاد بین رنگ سفید مو و رنگ سیاه پوست می‌پردازد. شاعر به بیان زیبایی این تضاد می‌پردازد و آن را به مقایسه‌ای با روز و شب تشبیه می‌کند. در واقع، او به زیبایی و شگفت‌انگیزی این ترکیب اشاره می‌کند که مانند روشنایی روز در دل شب است.