آبی ... کسایی
کسایی مروزی / دیوان اشعار / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
آبی، مگر چو من ز غم عشق زرد گشت
از شاخ، همچو چوک بیاویخت خویشتن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به بیان احساس عمیق خود از عشق میپردازد. او به نوعی میگوید که عشقش او را به شدت غمگین کرده و حالش مانند کسی است که درختی زرد و پژمرده شده. در واقع، او خود را به درختی تشبیه میکند که از غم به خود آویخته است.