به سفلگان کسایی
کسایی مروزی / دیوان اشعار / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
عَصیب و گُرده برون کن، وزو زَوَنج نورد
جگر بیاژن و آگنج ازو بسامان کن
بجوش گردن و بالان و زیره باکن از وی
نمک بسای و گذر بر تَبََنْگوی نان کن
به گربه ده و به عَکّه سُپُرز و خیم همه
وگر یتیم بدزدد بزنْش و تاوان کن
وزین همه که بگفتم نصیب روز بزرگ
غَدود و زهره و سرگین و خون بوگان کن
زه ای کسایی، احسنت، گوی و چونین گوی
به سفلگان بر، فَریِه کن و فراوان کن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به توصیف مراحل تهیه غذا یا یک خوراکی خاص میپردازد. ابتدا به اختلاط و آمادهسازی مواد اولیه مانند گرده (آرد) و نمک اشاره میشود. سپس به روشهای مختلف پخت و تهیه غذا و همچنین ارائه آن به دیگران پرداخته شده است. در انتها، تاکید بر اهمیت خدمت به دیگران و کوشش برای پاسخگویی به نیازهای اجتماعی و عاطفی نیز به چشم میخورد. به طور کلی، متن بر روی هنر آشپزی و خدمتگزار بودن تمرکز دارد.