نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

به سفلگان کسایی

کسایی مروزی / دیوان اشعار / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

عَصیب و گُرده برون کن، وزو زَوَنج نورد

جگر بیاژن و آگنج ازو بسامان کن

بجوش گردن و بالان و زیره باکن از وی

نمک بسای و گذر بر تَبََنْگوی نان کن

به گربه ده و به عَکّه سُپُرز و خیم همه

وگر یتیم بدزدد بزنْش و تاوان کن

وزین همه که بگفتم نصیب روز بزرگ

غَدود و زهره و سرگین و خون بوگان کن

زه ای کسایی، احسنت، گوی و چونین گوی

به سفلگان بر، فَریِه کن و فراوان کن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به توصیف مراحل تهیه غذا یا یک خوراکی خاص می‌پردازد. ابتدا به اختلاط و آماده‌سازی مواد اولیه مانند گرده (آرد) و نمک اشاره می‌شود. سپس به روش‌های مختلف پخت و تهیه غذا و همچنین ارائه آن به دیگران پرداخته شده است. در انتها، تاکید بر اهمیت خدمت به دیگران و کوشش برای پاسخگویی به نیازهای اجتماعی و عاطفی نیز به چشم می‌خورد. به طور کلی، متن بر روی هنر آشپزی و خدمتگزار بودن تمرکز دارد.