تیغ خورشید کسایی
کسایی مروزی / رباعیها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر در عمری شبی به ما پردازد
وین جان به لب رسیده را بنوازد
لب بر لب او نهشته ، ناگه خورشید
با تیغ کشیده بر سر ما تازد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر دربارهی لحظهای است که ممکن است یاری به ما توجه کند و ما را آرامش بخشد، در حالی که جانمان به لب رسیده است. با وجود این، ناگهان نور و زندگی نمایان میشود و به ما حمله میکند، مانند خورشیدی که با تیغی به سمت ما میآید. در مجموع، شعر ترکیبی از حس امید و تهدید است.