نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

تیغ خورشید کسایی

کسایی مروزی / رباعیها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر در عمری شبی به ما پردازد

وین جان به لب رسیده را بنوازد

لب بر لب او نهشته ، ناگه خورشید

با تیغ کشیده بر سر ما تازد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی لحظه‌ای است که ممکن است یاری به ما توجه کند و ما را آرامش بخشد، در حالی که جان‌مان به لب رسیده است. با وجود این، ناگهان نور و زندگی نمایان می‌شود و به ما حمله می‌کند، مانند خورشیدی که با تیغی به سمت ما می‌آید. در مجموع، شعر ترکیبی از حس امید و تهدید است.