نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۹ - در مرثیهٔ امام محمد یحیی خاقانی

خاقانی شروانی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

خاقانیا به سوک خراسان سیاه پوش

که اصحاب فقه گرد سوادش سپاه برد

عیسی به حکم رنگرزی بر مصیبتش

نزدیک آفتاب لباس سیاه برد

دهر از سر محمد یحیی ردا فکند

گردون ز فرق دولت سنجر کلاه برد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به سوگ خراسان و تسلیت به مردمی که به دلیل مصیبت‌های بزرگ عزاداری می‌کنند، اشاره دارد. خاقانیا (یک مقام یا شخصیت)، به همراه اهل فقه، خود را به سوگ این رویداد می‌گرداند. همچنین، از عیسی به عنوان رنگرز یاد می‌شود که با تن کردن لباس سیاه به سوگ نشسته است. به طور کلی، این اشعار فضای غم و فقدان و تأثیر آن بر جامعه را توصیف می‌کند.