نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۵۵ خاقانی

خاقانی شروانی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)

می‌سزد قبلهٔ خاقانی از آن

که صفات می پیوست کند

هست می خواستن از میران رسم

که می ار نیست طرب هست کند

تو ز می بر درجات خط جام

یک دقیقه ز طرب شست کند

من هم از میر اجل خواهم می

زان که می رایت غم پست کند

به می صاف عقیقین جامش

یک دهم مست زبر دست کند

اوست صافی و لبش جام عقیق

سخنش می که مرا مست کند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف لذت‌های ناشی از شراب و می‌نوشی می‌پردازد. شاعر به صفات و ویژگی‌های می اشاره می‌کند و می‌گوید که می‌تواند حال و هوای غم را تغییر دهد و طرب و شادابی بیاورد. او از شراب به عنوان ابزاری برای رهایی از غم یاد می‌کند و بیان می‌کند که با نوشیدن می، مغز و دلش سرشار از شادابی می‌شود. در نهایت، شاعر از صافی و شفافیت می سخن می‌گوید و اینکه این شراب چقدر می‌تواند او را مست کند.