نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶۹ خاقانی

خاقانی شروانی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

دور کمال پانصد هجرت شناس و بس

کان پانصد دگر همه دور محال بود

خلقند متفق که چو خاقانیی نزاد

این پانصدی که مدت دور کمال بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، اشاره به مدت زمان پانصد ساله‌ای دارد که به عنوان "دور کمال" شناخته می‌شود. شاعر به رخداد و شخصیت‌هایی اشاره می‌کند که در این دوره وجود نداشتند و می‌گوید که اگر کسی جدیدی مانند خاقانی متولد شود، در این مدت دیگر نمی‌تواند به کمال برسد. به طور کلی، این شعر به نادیده گرفتن یا کمیابی شخصیت‌های بزرگ در طول تاریخ می‌پردازد.