نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷ خاقانی

خاقانی شروانی / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

نظاره کنان به روی خوبت

چون درنگرند از کران‌ها

در روی تو روی خویش بینند

این است تفاوت نشان‌ها

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و جذابیت فرد اشاره دارد که وقتی دیگران به او نگاه می‌کنند، در حقیقت خودشان را در صورت او می‌بینند. همچنین به تفاوت‌هایی که در نشان‌های ظاهری وجود دارد، اشاره می‌کند. در واقع، زیبایی فرد باعث می‌شود تا دیگران انعکاس خودشان را در او مشاهده کنند.