شمارهٔ ۱۸۳ خاقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف استعداد و هنر شاعر در بیان و ادبیات می‌پردازد. شاعر می‌گوید که هیچ‌کس مانند او نمی‌تواند نظم و نثر را به خوبی ارائه کند. او در بیانش آب و در فکرش آتش دارد و می‌گوید که از آتش می‌تواند آب خضر را بیافریند و این نوع سحر و معجزه از آدمی دیگر دیده نمی‌شود. در پایان نیز به دو زبان (تازی و دری) اشاره کرده و بیان می‌کند که هیچ‌کس نتوانسته است مانند او به زیبایی و فصاحت سخن بگوید.