نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۸۹ - در هجو خاقانی

خاقانی شروانی / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

قسم تو ریاست از ریاست

اسمی است شریف و معنیی دون

سقا بودی چو ...ر از اول

چون ...یه رئیس گشتی اکنون

چون ...ر نهی کلاه اطلس

چون ...س پوشی قبای اکسون

خونت به گلو رساد چون ...س

رویت به قفا گشاد چون ...ن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به انتقاد از کسانی می‌پردازد که با رسیدن به مقام و ریاست، تغییر و تفاوتی در شخصیت و رفتارشان پیدا می‌شود. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که لقب ریاست هرچند که یک عنوان محترمانه است، اما در واقع معنای والایی ندارد و فقط به ظاهر مربوط می‌شود. او به شخصی اشاره می‌کند که با رسیدن به مقام ریاست، از وضعیت ابتدایی خود فاصله گرفته است و حالا به خاطر ظواهر و لباس‌های گران‌قیمتش، به انفعال او اشاره می‌کند. در نهایت، به نظر می‌رسد نویسنده نگران اثرات منفی قدرت و مقام بر روح و شخصیت فرد باشد.