شمارهٔ ۳۲۶ خاقانی
خاقانی شروانی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن (مجتث مثمن مخبون)
اگر معزی و جاحظ به روزگار منندی
به نظم و نثر همانا که پیشکار منندی
ز بورشید و ز عبدک مثل زنند به شروان
وگر به دور منندی دوات‌دار منندی
به زور و زر نفریبم چو زور و زرّ وزیران
که فخر زور و زرستی گر اختیار منندی
بر آسمان وزارت گر انجم هنرستی
وزارت و هنر امروز در شمار منندی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از بزرگانی مانند معزی و جاحظ یاد می‌کند و می‌گوید اگر آن‌ها به زمان او بودند، در نظم و نثر مانند او عمل می‌کردند. او به زیبایی‌هایی اشاره می‌کند که در شروان وجود دارد و تأکید می‌کند که با قدرت و پول نمی‌توان او را فریب داد، زیرا او برتری خود را در اختیار دارد. شاعر در نهایت به این نکته می‌پردازد که هنر و وزارت در زمان او ارزشمند هستند.