شمارهٔ ۵۵ خاقانی
خاقانی شروانی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
مرغکی را وقت کشتن می‌دوانید ابلهی
گفت مقصود از دوانیدنش نازک گشتن است
ما همان مرغیم خاقانی که ما را روزگار
می‌دواند وین دویدن را فذلک کشتن است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تشبیه مرغ و دواندن آن توسط ابلهی اشاره می‌کند. او می‌گوید که هدف از دوانیدن مرغ، نازک شدن آن است. سپس به وضعیت خود و انسان‌ها اشاره می‌کند که مانند مرغ‌ها، به دست روزگار در حال دواندن و کشتن هستند. به عبارتی، زندگی و حوادث آن ما را تحت فشار قرار می‌دهند و به نوعی به نابودی ما می‌انجامند.