شمارهٔ ۵۷ - در مرثیهٔ منوچهر شروان شاه خاقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر خاقانی، شاعر به ناراحتی و اندوهی اشاره می‌کند که ناشی از فوت منوچهر خضر خو است. او بیان می‌کند که زمان خوشی و نعمت به پایان رسیده و حالا دیگر نور و روشنی وجود ندارد. شاعر به وضعیت دردناک و فقدانی اشاره دارد که در آن راحتی و کرم دیگر وجود ندارد، زیرا هر دو مفهومی که زندگی و شادی را به همراه داشتند، رفته‌اند.