نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۲ خاقانی

خاقانی شروانی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

خاقانیا قبول و رد از کردگار دان

زو ترس و بس که ترس تو پا زهر زهر اوست

دیوان فرشتگانند آنجا که لطف اوست

مردان، مخنثانند آنجا که قهر اوست

هر حکم را که دوست کند دوستدار باش

مگریز و سر مکش همه شهر شهر اوست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به اهمیت پذیرش فرمان‌های خداوند اشاره دارد. شاعر می‌گوید که ترس از خداوند باید ما را به سوی او جلب کند و افرادی که در رحمت او هستند مانند فرشتگانند، در حالی که کسانی که از او دور شده‌اند در قهر او قرار دارند. او تأکید می‌کند که هر آنچه خداوند بخواهد، باید به آن احترام گذاشت و از سرکشی پرهیز کرد، زیرا همه‌چیز در قلمرو خداوند است.