شماره ۴ خالد نقشبندی
زوخاوان جه وه‌خت فه‌صل گیان‌کیشان
سه‌ر‌واز جه داغ بی شه‌رتیی خویشان
ئه‌و جا که فه‌وت بوو جه‌سته‌ی غه‌مگینم
نه‌زانان مه‌خلوق کام سه‌رزه‌مینم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره احساس درد و غم شخصی است که در تلاش برای برقراری ارتباط با دیگران و بیان احساساتش است. شاعر به وضعیت دشوار و جدایی از عزیزانش اشاره می‌کند و از دشواری‌های روحی ناشی از فقدان آنها سخن می‌گوید، و در عین حال احساس تنهایی و فقدان محبت را توصیف می‌کند.