رباعی شمارهٔ ۱۷ خلیل‌الله خلیلی
خلیل‌الله خلیلی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از ابر سیه لعل و گهر می‌ریزد
وز دیدهٔ من خون جگر می‌ریزد
بی‌روی تو از هر مژه‌ام در گلشن
دامن‌دامن لاله تر می‌ریزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از احساس غم و درد خود صحبت می‌کند. او به توصیف ابر سیاه و اشک‌هایش که مثل لعل و گوهر می‌ریزد، پرداخته است. همچنین بیان می‌کند که بی‌روی معشوق، اشک‌هایش از چشمانش مانند گل‌های گلشن بر زمین می‌ریزد و باعث پژمرده شدن لاله‌ها می‌شود. در مجموع، شعر نمایشگر عمق احساس سوگواری و اندوه عاشقانه است.