رباعی ۱۳ خیام

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به ساقی می‌گوید که کسانی که قبلاً پیشرفت کرده‌اند، در غرور خود غرق شده‌اند. او از ساقی می‌خواهد که باده بنوشد و حقیقت را از او بشنود، و تأکید می‌کند که هر آنچه دیگران گفته‌اند، همچون باد بی‌اساس است.