رباعی ۴۴ خیام
خیام نیشابوری / گردش دوران [۵۶-۳۵] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
اجزای پیاله‌ای که درهم پیوست
بشکستنِ آن روا نمی‌دارد مست
چندین سر و ساقِ نازنین و کفِ دست،
از مِهرِ که پیوست و به کینِ که شکست؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به زیبایی‌ها و پیوندهای معنوی و انسانی اشاره می‌کند که مانند یک پیاله درهم پیوسته‌اند. او می‌گوید که شکستن این پیاله یا روابط نازنین جایز نیست، زیرا این پیوندها نتیجه مهر و محبت است و نباید به دلیل کینه و نفاق آسیب ببینند.