رباعی ۴۰ خیام
خیام نیشابوری / گردش دوران [۵۶-۳۵] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون چرخ به کام یک خردمند نگشت
خواهی تو فلک هفت شِمُر، خواهی هشت
چون باید مُرد و آرزوها همه هِشْت،
چه مور خورد به گور و چه گرگ به دشت!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بررسی بیفایده بودن تلاش برای تغییر سرنوشت میپردازد. او میگوید که حتی اگر انسان خردمند باشد و خواستههایش را دنبال کند، در نهایت همه چیز به سرنوشت و تقدیر بستگی دارد. در پایان، اشاره میکند که در هر حالتی، چه مورچهای در گور باشد و چه گرگی در دشت، نتیجه یکی است و زندگی به همین شکل ادامه دارد.