رباعی ۶۷ خیام
خیام نیشابوری / ذرات گردنده [۷۳-۵۷] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بر سنگ زدم دوش سبوی کاشی
سرمست بُدَم چو کردم این اوباشی
با من به زبانِ حال میگفت سبو:
من چون تو بُدَم، تو نیز چون من باشی!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر با سپری کردن لحظات خوشی و سرمستی، به گفتگو با سبوی کاشی میپردازد. سبو به زبان حال به شاعر پیام میدهد که او نیز در حالت مشابهی قرار دارد و به نوعی به همدلی و اشتراک حالتی اشاره میکند. شاعر احساسات خودش را با سبو تقسیم میکند و به این نتیجه میرسد که هر دوی آنها در وضعیتی مشابه هستند.