رباعی ۱۰۱ خیام
خیام نیشابوری / هیچ است [۱۰۷-۱۰۱] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای بیخبران شکلِ مُجَسَّم هیچ است
وین طارَمِ نُهْ‌سپهرِ اَرْقَم هیچ است
خوش باش که در نشیمنِ کَوْن و فَساد
وابستهٔ یک دمیم و آن هم هیچ است!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به عدم حقیقت و توهم دنیا اشاره دارند. شاعر می‌گوید انسان‌ها در جهل و نادانی به سر می‌برند و دنیای مادی هیچ ارزش واقعی ندارد. در واقع، وجود ما و همه چیزهایی که در این دنیا می‌بینیم، در نهایت به هیچ می‌انجامد. بنابراین، شاعر دعوت به خوش بودن در این لحظه‌ی فانی می‌کند، چون در نهایت همه چیز وابسته به چیزی است که خود هیچ است.